چه در چنته داری؟

در حالی که کار ضبط شده اش را بر روی یک سی دی در دست داشت، از استودیو بیرون آمدیم.

در حالی که کار ضبط شده اش را بر روی یک سی دی در دست داشت، استودیو را ترک کردیم. به اتفاق هنرمند جوان که زمانی از شاگردان موسیقی من بود و حال قدم به دنیای هنر حرفه ای نهاده، برای ضبط به استودیو آمده بودیم. من پیانوی قطعه اش را می نواختم. در مدت کوتاهی که درانتظار آمدن تاکسی سرویس بود، چند جمله کوتاه اما مهم بین مان رد و بدل شد، که می خواهم آن را با شما هم در میان بگذارم.
به او گفتم: "کاری که امروز بر روی این سی دی ثبت شد، نتیجه سال ها زحمات تو بود و به قیمت گذراندن دوره های متعدد موسیقی، تحمل ساعت ها تمرین و ممارست هنر در تمام دوران کودکی و نوجوانی و حال جوانی ات و البته تقبل مخارج بالای کلاس های گوناگون تمام شده است. بماند وقت و حوصله پدر و مادری که در همه لحظات تو را همراهی می کردند. به او گفتم که البته همه این موارد بسیار مهم و مفید و لازم بوده و هستند، اما وقتی به ثمر می نشینند که به اجرا می انجامند و امروز این اتفاق برای تو افتاد!"
هنرجویان در کشور ما سال ها وقت خود را به گذراندن کلاس ها می گذرانند، کلاس پشت کلاس... ساز و یا آواز، سلفژ، تئوری موسیقی و بسیاری دوره های دیگر. مهم ترین هنر برخی از هنرجویان کلاس رفتن و گذراندن دوره های گوناگون است. شکی نیست که بدون این دوره ها کسی موسیقی دان نمی شود، اما این دوره ها اگر روزی در عمل نتیجه ندهند، به کار نمی آیند. اجرای کنسرت و امکان روی صحنه رفتن، فرصت اجرا در استودیو و در نهایت داشتن کارنامه هنری آن چیزی است که از یک هنرجو، هنرمند می سازد. در دنیای حرفه ای کسی از هنرمندان نمی پرسد چند تا کلاس و دوره گذرانده اید؟ بلکه هنرمندان را به کارنامه هنری آن ها می شناسند. سوال مهم در دنیای هنر این است: "چه در چنته داری؟"
جشنواره هنر مسیحیان ایران، فرصتی است برای هنرمندانی که سال هاست دوره می بینند، اما فرصتی برای ارائه نداشته اند. و البته فرصتی درخشان برای آنانی که هرگز دوره های هنری را نگذرانده اند، آنان با شرکت در این جشنواره متوجه می شوند که تکیه بر تجربه و استعداد بدون تجهیز به علم و تکنیک و در مقایسه با استانداردهای جهانی کمکی به آن ها نخواهد کرد و اگر فکری به حال این شرایط نکنند، در محافل هنری حرفی برای گفتن در سطحی قابل قبول نخواهند داشت.
دسته اول یا همان دوره دیده ها گاهی از اجرای ساده ترین کارها در حضور جمع یا در استودیو بر نمی آیند. و کار دسته دوم که هنرمندان تجربی دوره ندیده هستند نیز نمایش فریبنده ای از هنرنمایی است که برای مخاطبان سطحی که نا آگاه هستند معمولا مقبول می افتد.

در جایگاه یک معلم و مدیر یک آکادمی موسیقی سال هاست که تلاش می کنم این مهم را به هنرجویانم منتقل کنم. و تصمیم گرفتم تا با در میان گذاشتن این موضوع با شما، از هر هنرمندی در هر جایگاه و سطحی بخواهم که کسب علم و تکنیک را با تجربه های اجرایی با هم بیامیزید و با ارائه کار و تولید آثار هنری، کارنامه خود را غنا ببخشید. برخی  از روی نا آگاهی رد کردن فرصت های هنری را کلاس و شانی برای جایگاه هنری خود می پندارند. اما من شما را دعوت می کنم تا با پافشاری فرصت های اجرایی را برای خود ایجاد کنید و فرصت هایی را که دیگران در اختیار شما می گذارند با اشتیاق و قدردانی بپذیرید. تیم های اجرایی تشکیل بدهید و هنرتان را در هر سطحی که باشد، به دیگران نقدیم کنید. که این خود یکی از مهم ترین پله های ترقی و رشد در هنر است.
در آن روز گرم تابستانی خوشحال بودم که به ثبت هنر یک هنرمند جوان کمکی هرچند کوچک کردم.