مِثل باد - بیژن

این همه دلواپسی چیست؟             ترس پنهان تو از کیست؟

وقتی می دونی او با توست        شک و تردید تو از چیست؟

بال و چشمات هر دو خسته               گویی راه ها همه بسته

دنبال یه تیکه خاکی                          خاک اعتماد و پاکی

من یه تیکه خاک تنهام                پر عشق و سایه سنگ­هام

خودمو بهت می بخشم                 از دل و جون غیر غم­هام

چیزی نیستم به جز این خاک                اما خاکی که شده پاک

لحظه ای در من بیارام  

فارغ از دردها و آلام                          مثل یک کودک آرام

در تو چیزی شکل می گیره               غصه رو ازت می گیره

این همون عشق خداست که                  توی قلبت نمی میره

حالا تکیه گاهی می خوای                 از یه راه دوری می آی

خستگی از تن بدر کن                          دوباره عزم سفر کن

ماها مخلوق خداییم                          از همه قیدها رهاییم

گرچه بر روی زمینیم                          اما از جنس خداییم

جستجو پایان نیافته                             این همه راه نرفته

بیا مثل باد بشیم ما

باد همه راهها رو رفته                       حتی راه های نرفته!

بیژن ایلیایی