نقد قوه ی اجرا

نیکسن اعتقاد داشت مرکز لینکلن – یکی از معظم ترین مراکز موسیقی و هنرهای اجرایی جهان – بدل به تصویر کاملی از «انحطاط» هنر آمریکا شده است

اسناد تازه  منتشر شده ای از سوی کتابخانه ی ریاست جمهوری ریچرد نیکسن، علاوه بر در دسترس قرار دادن مدارک بیشتری دال بر فعالیت های نیکسن عیله حزب دمکرات در کاخ سفید که به رسوایی واترگیت انجامید، اطلاعات بیشتری را درباره ی ذوق هنری و سیاست فرهنگی وی در اختیار ما قرار می دهد. این یادداشت ها حاکی از این است که نیکسن علاقه ای به هنر مدرن نداشته و دستور به برداشتن این آثار «زشت» از دیوارهای کاخ سفید داده بوده است. البته ما از این موضوع اطلاع داشتیم و این خبر تازه ای نیست (من در کتاب تازه ام به این نکته اشاره کرده ام) اما اینک اسناد دقیق ترند. همچنین اینک می دانیم که نیکسن در سال ۱۹۷۰  یکی دیگر از سیاست های کندی را که طی آن سفارت خانه های آمریکا در نقاط مختلف دنیا تشویق به حمایت از هنر غیرمتعارف و مدرن می شدند نیز متوقف کرده است. او در یادداشتی این را حق کندی می داند که چنین سیاستی پیش گرفته باشد ولی خود آن را درست نمی داند و حتی جنجال و مقاومت هایی در برابر این تصمیم را نیز پیش بینی می کند. نیکسن اعتقاد داشت مرکز لینکلن – یکی از معظم ترین مراکز موسیقی و هنرهای اجرایی جهان – بدل به تصویر کاملی از «انحطاط» هنر آمریکا شده است.  او در این هنگام می داند که «۹۵ درصد» کسانی که طرف دار هنر و موسیقی مدرن اند علیه کابینه ی اویند. این اسناد در میان ۲۸۰ هزار برگ کاغذی بوده است که توسط این کتابخانه اخیرا منتشر شده اند. کمی مضحک است حتی یادآوری این که مسیر هنر دهه ی هفتاد ایالات متحد با این حال هرگز حتی متاثر از سیاست های ریس جمهور تازه نیز نبوده است و گرایشی رادیکال تر را در امتداد خطوط پیش بینی شده در دهه ی شصت پی گرفت. 

منبع: alireza.sahafzadeh.net

استفاده از اين مطلب بدون اجازه نويسنده مجاز نمي باشد